W przeciwieństwie do doradcy finansowego doradca podatkowy musi uzyskać odpowiednie uprawnienia i zdać egzamin, by móc wykonywać swój zawód - samodzielnie (jako jednoosobową działalność gospodarczą) albo w firmie doradczej, konsultingowej, biurze rachunkowym.

Zawód doradcy podatkowego chroni ustawa (z 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym). Nakłada ona na wszystkich kandydatów chcących prowadzić księgi rachunkowe, ewidencję podatkową, doradzać w zakresie obowiązków podatkowych obowiązek: zdania dwuczęściowego państwowego egzaminu na doradcę, wpisania na do rejestru prowadzonego przez organ samorządu (Krajową Izbą Doradców Podatkowych), wstąpienia do tegoż samorządu i ubezpieczenia się od odpowiedzialności z tytułu prowadzonej działalności. Złamanie ustawy grozi grzywną. Ponadto brak ubezpieczenia jest podstawą do odebrania uprawnień i wykreślenia z rejestru doradców.

Doradztwo podatkowe poza swoją główną działalnością, jaką są podatki (np. PIT, CIT, VAT) obejmuje: księgowość, kadry i płace, kontrolę ksiąg rachunkowych, ewidencję środków trwałych i bilansów. W przypadku dużych korporacji doradztwo podatkowe jest jedynie składową szerszych usług konsultingowych, audytorskich, finansowych.

Angażując sprawdzonego, zawodowego doradcę albo firmę, możemy być pewni, że urząd skarbowy nie będzie nas nękał.